حضرتك مدرس
درس خصوصى.....شطب على فلوسى.........خلعلى دروسى
مدرس بالساعه....فى ايده ولاعه......بيحرق قلوب....اباء شقيانه....وامهات تعبانه
عايش حياته.....بزمه استك......الفلوس فى جيبه هتتفرتك...رزم رزم....فى البنك بتتاستك
مدرس زى الحوت......عمل اول كتكوت....من دم الاب...المنئوط.....على امل فيه..ورود
مدرس يضرب....فى العالى...الطلبه بتعانى وتلالى.....ارحم دمعه ام....يا غالى............
ضاع زمن...المدرس....ابو زمه وهمه....عيشوا حياته فى غمه......
قالوله.....يا غمه العب بالامه.....اضرب ضربه....واخرج من الغمه...بدرس صغير
تعيش على القمه...
فين التعليم يا ناس.....مدرسين بلا احساس.....استنزفوا فلوس الناس......
باعوا ضميرهم وانداس
عجبا عليك....يا تعليم....كنت زمان بالمليم....وكان الناس..عندهم حياء ودين
كان تعليم.....ومدرس رحيم...عنده ضمير....بقلبه الكبير.....رفع الامه بالتعليم
مصطفى ابو نصير
مع احترامى وتقديرى للمدرسين اصحاب الضمير الحى الذى لا يموت...وشكرا